Ui als uitdaging

Waterman Onions zoekt grenzen op

 

Het afgelopen jaar deed de Nederlandse ajuin, of ook wel siepel genoemd, het echter slecht. In het voorjaar langdurige droogte, later veel regen. Dit kwam de kwaliteit niet ten goede. Terwijl elders in Europa betere klimatologische omstandigheden waren. "Dan staat de Nederlandse markt onder druk. Maar dat is geen reden voor paniek", relativeert Erik. "Je moet flexibel zijn. Er zijn altijd pieken en dalen. De uienoogst is een jaarcyclus. Het is dus elk jaar weer: nieuwe ronde, nieuwe kansen. Je moet het dan ook over langere tijd bekijken, zo'n tien tot twintig jaar. De uienteelt is dan juist één van de meest renderende akkerbouwgewassen."

 

Sinds de start van hun bedrijf in1998 is er sprake van continue groei. Erik: "We hoopten het eerste jaar op een omzet van 15.000 ton. Maar dat werd 20.000. Elk jaar daarna was de omzet groter dan verwacht. Nu hebben we een omzet van 100.000 ton." Dat is enerzijds te danken aan de naamsbekendheid, aldus Wim. "Waterman was internationaal toen al een sterk merk." Anderzijds het resultaat van hun enthousiasme, gedrevenheid en anticiperen op de markt, zegt Erik. "Voortdurend blijven zoeken naar kansen. Maar ook dag en nacht werken. We kregen het niet cadeau. We hadden niets. Anders gezegd: We 'begonnen met een bakfiets'. Net als onze vader vroeger."

 

Het eerste pand, op bedrijventerrein de Munt, werd al gauw te klein. In 2003 bouwden ze een hal aan de Hannie Schaftweg, waardoor de bedrijfsruimte werd verdubbeld. Maar gaandeweg moesten elders extra locaties worden gehuurd. In 2008 besloten de broers tot uitbreiding. Daarvoor was een bestemmingsplanwijziging nodig. "Want dat was nog gebaseerd op kleinschalige agrarische bedrijven." In 2011 werd de nieuwe loods in gebruik genomen, waarmee het totale vloeroppervlak is uitgebreid tot bijna 10.000 vierkante meter.

In de hal worden de uien na binnenkomst naar eigen zeggen 'vertroeteld en verzorgd'. Als ze goed gedroogd zijn worden ze gesorteerd en verpakt. Daarna gaan ze op transport. Deels naar Nederlandse supermarkten, maar vooral ook naar exportlanden in West-Afrika, Azië, Zuid- en Midden-Amerika en de voormalige Oostbloklanden. Wim: "We kennen onze klanten en weten wat ze willen. Daar zoeken we dan de juiste ui en verpakking bij." Als de binnenlandse voorraad oud geworden is, importeren ze vervolgens verse uien uit Nieuw-Zeeland of Egypte. Erik: "Er is continuïteit nodig. We willen het hele jaar rond leveren. Het is voortdurend inspelen op de markt. En dat betekent ook elke dag klaar staan om de tandenborstel te pakken en de wereld in te gaan."

 

Aan de groei zit echter ook een keerzijde: gebrek aan personeel. "We zoeken hoogopgeleide mensen. Specialisten die kennis hebben van het product en de internationale agribusiness. Die zijn moeilijk te vinden. En dat geldt voor meer bedrijven in deze regio", aldus Erik. "Daarin ligt nog een grote uitdaging." Toch denkt hij met zijn bedrijf verder te kunnen groeien. "De ambitie is om binnen vijf jaar te exporteren naar China. Nu zijn er nog politieke en fytosanitaire belemmeringen. Maar zodra die grenzen opengaan, willen we er staan. Want als elk Chinees gezin per jaar een kilo uien uit Nederland eet, hebben we in één keer een uientekort!"

www.waterman-onions.nl

 

terug<<