Geschiedenis
"De Noordoostelijke Polder" verdiende een centraal herkenningspunt in het landschap. Dat vonden de plannenmakers al aan het begin van de dertiger jaren toen de inpolderingen alleen nog maar op de tekentafel bestonden. Een watertoren kon uitstekend dienst doen als centraal herkenningspunt. De beste locatie voor de Poldertoren vond men het plein De Deel in centrumplaats Emmeloord. In december 1950 schreef de Waterleiding Maatschappij "Overijssel" een ideeënprijsvraag uit voor een watertoren. De WMO stelde onder andere als voorwaarde dat de toren de eenheid van de polder moest symboliseren èn Emmeloord als centrum moest accentueren. De ontwerpers moesten ook rekening houden met een platform waar men een goed uitzicht had over de polder en er moest plaats zijn voor een carillon. Het ontwerp "Utillis" van de Amsterdamse architect H. van Gent kwam als winnaar uit de bus. De bouw startte op 12 juni 1957 en op 20 juni 1959 werd de toren officieel in gebruik genomen.
Bouw poldertoren rond 1958
Technische gegevens
De hoogte van de poldertoren is 65,30 meter. Op een hoogte van 43,35 m
bevindt zich een platform dat per trap bereikbaar is. Die trap
telt in totaal 243 treden. De vorm van de toren is achthoekig. De breedte is
aan de voet 14 m en ter hoogte van het platform 13,40 meter.
In de toren zijn 1.220 m³ beton, 185 ton wapeningsstaal, 600.000 bakstenen,
624 ton cement en 7.200 draineerbuisjes verwerkt.
Wateropslag
In het verleden hield de watertoren ook het waterleidingnet onder constante druk. Daarvoor was de toren voorzien van 4 reservoirs: 3 hoogreservoirs met een inhoud van 425 m³ en 1 laagreservoir met een inhoud van 575 m³. Nu is deze functie van de poldertoren buiten bedrijf.
Uurwerk
Het Openbaar Lichaam "de Noordoostelijke Polder" (de voorloper van de gemeente Noordoostpolder) stelde het uurwerk beschikbaar. Dit uurwerk is thans verbonden met de wereldatoomklok in Zürich. Deze klok zendt een signaal naar een zogenaamde telebox in de toren, die dit signaal vervolgens doorgeeft aan het uurwerk in de toren. Vier zijden van de poldertoren zijn voorzien van een wijzerplaat. De cijfers en wijzers zijn verguld.
Windwijzer
De torenspits wordt gesierd door een windwijzer. Deze wijzer heeft de vorm van een zogenaamd koggeschip. Dit type schip heeft eens de Zuiderzee bevaren. De hoogte is 5 m en de breedte 2,50 m. Het schip is gemaakt van zwaar koper en overtrokken met een laagje goud. In 1988 is het schip opnieuw verguld.
Carillon
A.D. van Eck, hoofd van de bouwkundige afdeling van de toenmalige Directie Wieringermeer (Noordoostpolderwerken), heeft zich sterk gemaakt voor de totstandkoming van een beiaard. Een actie onder de bevolking, waartoe A.D. van Eck de aanzet had gegeven, leverde in totaal 48 klokken op. Zo schonk ieder dorp in Noordoostpolder een klok. Het carillon is één van de grootste klokkenspelen in Nederland. Het gewicht van de grootste klok bedraagt 2.382 kg, van de kleinste 9,9 kg. Elf klokken kregen de namen van dorpen in Noordoostpolder. Ook enkele andere klokken hebben een naam en/of opschrift. Zo is de zwaarste klok "Juliana Regina" genoemd.
De inscripties op de andere klokken luiden als volgt:
- "Lely; Fait ce que dois, advienne que pourra" (Doe wat moet, wat er ook gebeuren gaat)
- "A.D. van Eck, bouwmeester NOP; Facta non Verba" (Daden, geen woorden)
- "De arbeid; Ora et Labora" (Bid en werk)
"De Vrede; Post Secundum Anno Tertio Decimo" (In het dertiende jaar na de Tweede Wereldoorlog) - "Concordia Res Parvae Crescunt" (Eendracht maakt macht)
"Ratio Omnia Vincit" (Overleg overwint alles). - Openingstijden en beiaardconcerten
Zie ook:
Dwarsdoorsnede
van de Poldertoren
De
Poldertoren: unieke attractie in Nederland